Po pierwsze, może ją praktycznie wykorzystać w w swojej codziennej pracy. Analiza transakcyjna w prosty sposób nazywa i opisuje złożoność myśli i zachowań człowieka. Rozwija samoświadomość, pozwala lepiej zrozumieć innych oraz daje cenny wgląd w złożoność relacji interpersonalnych.

O tym jak ważna jest relacja w kontekście edukacji mówi się coraz głośniej. Rozumiem to doskonale jako coach i nauczyciel. I chociaż jako coach nigdy nie jestem nauczycielem, jako nauczyciel zawsze jestem coachem. Mam to szczęście, że w swojej nauczycielskiej praktyce mogę łączyć jedno i drugie. W zasadzie, coaching i teachnig łączą się samoistnie, w obu najważniejsza jest relacja. Bez dobrej, wspierającej relacji nie ma procesu coachingowego i nie ma uczenia się. Przekonuje się o tym coraz więcej nauczycieli, którzy w imię budowania dobrych i wartościowych relacji z uczniami mają chęć i odwagę pytać siebie: “Czego uczniowie uczą się ode mnie? “Jaki przykład im daję?”Czy moja klasa jest miejscem do którego uczniowie chętnie przychodzą i w którym czują się bezpiecznie? Czy ucząc się chętnie podejmują próby i nie boją się popełniać błędów? Czy potrafią mówić otwarcie o tym co czują i myślą? W jaki sposób okazuję im swoje swoje wsparcie u zainteresowanie?   Jako nauczyciel, codziennie wpadam w pułapki własnych niedoskonałości, dlatego szukam sposobów dzięki którym mogę bardziej świadomie budować wartościowe relacje z moimi uczniami. Dlatego zainteresowałam się  analizą transakcyjną.

W jaki sposób AT może pomóc nam w budowaniu i utrzymywaniu dobrych relacji w klasie? W odpowiedzi na to pytanie warto odwołać się krótko do filozofii Analizy Transakcyjnej, która zakłada afirmację każdego człowieka, szacunek wobec samego siebie oraz innych.. Zawrzeć ją można w tytule książki Thomasa Harrisa I’m OK. You’re OK/ Ja jestem OK i ludzie są OK. AT zakłada, że człowiek jest wartościowy i posiada niezbędne zasoby umożliwiające mu wzięcie odpowiedzialności za siebie i swoje działania. Przekonanie, że nasi uczniowie potrafią osiągnąć sukces manifestuje się codziennie w naszej postawie i w naszym zachowaniu. W taki sam sposób uzewnętrzniamy brak wiary w ich możliwości, co nie dodaje im skrzydeł i nie wspiera ich autonomii, która jest uznawana za główny cel AT. Poczucie autonomii jest w rozumieniu AT celem każdego człowieka ponieważ pozwala mu na decydowanie o własnym życiu.

Proces uczenia się i nauczania wymaga obustronnego zaangażowania na poziomie woli, autonomicznej decyzji oznaczającej ‘chcę’. Świadome ‘chcę; różni się od ‘muszę’. “Muszę” jest dla ciebie nauczycielu,”chcę” jest dla mnie. AT jako metoda kontraktowa, zakłada, że relacja między nauczycielem a uczniem opiera się na wspólnej umowie dotyczącej celów uczenia się, metod pracy oraz oczekiwanych efektów. Kontrakt ma zachęcić ucznia do wzięcia części odpowiedzialności za efekty swojej edukacji i pokazać, że odpowiedzialność za osiągnięcie celów nauczania nie spoczywa jedynie na nauczycielu.  Promuje edukację skoncentrowaną na uczniu, a nie na represyjnym systemie. To uczeń sam, w autonomiczny sposób decyduje o sposobie i kierunku własnego rozwoju.

 

0 komentarzy:

Dodaj komentarz

Chcesz się przyłączyć do dyskusji?
Feel free to contribute!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *